حرکات روباتها طبیعیتر می شود بررسی نحوه راه رفتن انسان با در نظر گرفتن جزئیترین حرکات بدنی از برنامههای است که طراحان روباتها را به خود مشغول کرده است. مهندسان آلمانی دانشگاه هایدلبرگ با استفاده از انیمشنهای کامپیوتری کوچکترین جزئیات اندامهای حرکتی انسان بخصوص بچههای نوپا را دنبال میکنند. فوتبال بازی میکنند، جارو میکنند، سفینههای فضایی را تعمیر میکنند. از اتاق جراحی بیمارستان تا مدار کره زمین! همه جا هستند. صحبت از روباتهاست. آدم آهنیهایی که طراحانشان تلاش میکنند ظاهرشان را تا جایی که میشود دوست داشتنی و انسانی خلق کنند. بخش بزرگی از فعالیتهای سنگین صنعتی بر عهده این آدم آهنیهاست. گذشته از آن این ماشینها جزئی از زندگی آدمها شدهاند، در نتیجه ظاهرشان هم باید کمی قابل تحملتر شود. اما مشکل اینجاست که نحوه حرکت و راه رفتن این آدمهای آهنی هنوز طبیعی نیست. نمیتوانند تندتر راه بروند یا اگر لازم شد بدوند. طراحان روبات دانشگاه هایدلبرگ آلمان در حال طراحی روباتهایی هستند که حرکات طبیعیتری دارند. هدف از طراحی این نوع روباتها استفاده از آنها در مواردی مثل آتش سوزی، نجات جان مصدومین، ارسال کمکهای اولیه و یا همراهی توانخواهان هنگام انجام تمرینات بدنی است. گذشته از آن کم نیستند آدمهایی که در آرزوی داشتن مستخدم آهنی هستند تا صبحانه را آماده کند، نظافت کند یا زباله را بیرون ببرد. مستخدمهایی که فقط باید شارژشان کرد، البته طراحان ژاپنی روباتها، این آرزو تا حدی برآورده کردهاند. مستخدمهای آهنی که در ژاپن طراحی و تولید میشوند میتوانند به تنهایی خانه را نظافت کنند. اما مشکل اینجاست که اگر مانع کوچکی سر راه این روباتها باشد، یا متوقف میشوند یا اگر بد شانسی بیاورند زمین میخورند. مهندسان ژاپنی به تازگی نمونه کوچکتری از این نوع روباتهای نظافتچی طراحی کردهاند که اگر زمین بخورند میتوانند دوباره بلند شوند، اما هیچ کدام از این روباتها نمیتوانند مراقب باشند که زمین نخورند! تجزیه و تحلیل اینکه چطور باید از کنار مانع عبور کرد تا زمین نخورد برای این انسانهای آهنی پیچیدهتر از محاسبات نجومی است. درحالی که راه رفتن یا دویدن و حفظ همزمان تعادل بدن، برای انسان امر بدیهی است که ناخودآگاه توسط مغز کنترل میشود، هیچ کدام از برنامههای طراحی شده نحوه حرکت روباتها تا کنون، نتوانستهاند حفظ تعادل هنگام حرکت این ماشینهای آهنی را تضمین کنند. بررسی طبیعت راه رفتن انسان با در نظر گرفتن جزئیترین حرکات بدنی از برنامههای است که طراحان روباتها را به خود مشغول کرده است. اصرار این طراحان برای طبیعیتر کردن حرکات روباتها به این دلیل است که هر چه نحوه حرکت طبیعیتر باشند روبات انرژی کمتری برای حرکت نیاز خواهند داشت، در نتیجه هزینه نگهداری و شارژشان هم کمتر خواهد بود. مهندسان آلمانی دانشگاه هایدلبرگ با استفاده از انیمشنهای کامپیوتری کوچکترین جزئیات اندامهای حرکتی انسان بخصوص بچههای نوپا را دنبال میکنند. این گروه معتقدند در صورتی که بتوان برنامه رفتاری طبیعیتری برای روباتها طراحی کرد میتوان از آن برای کمک به معلولین نیز استفاده کرد. مهمترین گروه معلولین آن دستهای هستند که یک طرف بدنشان به طور کامل فلج است. طراحان روباتها معتقدند میتوان اعصاب این بخش از بدن معلولین را بصورت مصنوعی تحریک کرد و عضو از کار افتاده را به حرکت در آورد. البته تمامی این برنامهها و اهداف هنوز در حد تئوری است. اینکه روباتها بتوانند مانند انسان راه بروند یا بدوند و یا در شرایط حساس تصمیم گیری کنند و جهت حرکتشان را تغییر دهند به زمان بیشتری نیازمند است. طراحان روباتها پیش بینی میکنند تا سال ۲۰۵۰ میلادی روباتهای ساخته خواهند شد که میتوانند با آدمها فوتبال بازی کنند و حتی برنده بازی باشند. در حال حاضر روباتهای معروف به آسیمو ساخت ژاپن، که یک متروبیست سانتیمتر طول دارند در بسیاری از خانههای ژاپنی مسئول نظافت و جارو کشیدن هستند. این روباتها سی فرمان را متوجه میشود اما به زبان ژاپنی! به همین دلیل هم هنوز بازار جهانی ندارند. خبرگزاری موج
|