بوچيا ورزش ناتوان‌ترين معلولان؟ انتظارت و نيازها

با توجه به فعاليت و تمرکز فدراسيون ورزش‌های جانبازان و معلولين کشور به ورزش بوچيا که امکان فعاليت برای معلولين با درصدهای بالا را فراهم کرده اما ورزشکارن و دست اندکاران اين رشته انتظارات و نيازهای خاصی دارند.

بوچيا ( ‪ ) boccia نوعی ورزش تفريحی ويژه معلولين جسمی حرکتی است که به همت انجمن بوچيای فدراسيون ورزشهای جانبازان و معلولين ايران برای ناتوان‌ترين معلولين کشور ايجاد شده است.

ورزش بوچيا سابقه ‪ ۳۴ ساله در جهان دارد و اين ورزش در مقايسه با ديگر ورزش‌های معلول، دارای ويژگی‌هايی است که نظر متخصصين ورزش معلولين را به خود جلب می‌کند.

با توجه به طبقه بندی انواع معلوليت ها، ورزش پوچيا اين زمينه را فراهم می سازد تا معلولين از فرصت مساوی برای ورزش کردن برخوردار شوند، زيرا در اين رشته ورزشی حتی ناتوان‌ترين افراد معلول هم می‌توانند ورزش و حتی به مسابقات بين‌المللی و جهانی راه پيدا کنند.

تاريخچه ورزش پوچيا در ايران

بعد از گذشت بيش از ‪ ۳۰‬سال از ايجاد هيات‌های مختلف ورزش جانبازان و معلولين در سال ‪ ۱۳۸۰‬زمزمه راه اندازی اين بازی در بين مسئولين و کارشناسان فدراسيون مطرح و با انجام هماهنگی‌های لازم با باشگاه کهريزک، اولين دوره جشنواره ميلاد کوثر به شکل نمادين انجام شد.
در سال ‪ ۱۳۸۵‬نخستين دوره مسابقات قهرمانی بوچيا در آکادمی ملی المپيک و با حضور ‪ ۲۰‬ورزشکار برگزار شد و به دنبال آن در بعضی از استانهای کشور هم اين ورزش معرفی شد.
ورزشکاران بوچيا به سه شيوه انفرادی ، دونفره (دوبل) و تيمی و توسط بازيکنان دارای کلاس ‪ CP1‬و ‪ CP2‬و يا بازيکنانی که با کمک رمپ و طبق کلاس بندی ‪ ISRA‬طبقه بندی می‌شوند، برگزار می‌شود.
معلولين در اين ورزش شش توپ خود را که معمولا به رنگ قرمز يا آبی است به سه روش به سمت توپ سفيد (نشانه) ارسال می‌کنند.
در صورت توانايی با دست يا با کف پا و در روش سوم توپ را با عضوی از سر خود مانند چانه يا گوش در ناودونی نگه داشته و پس از تنظيم آن توپ را آزاد تا به سمت هدف حرکت کند.
ورزشکار بوچيا با علامت چشم يا هر وسيله ارتباطی ديگر، تنظيم جهت و ميزان شيب ناودونی خود را به همراه اعلام می‌کند.
از سال ‪ ۱۳۸۴‬تاکنون فدراسيون ورزش‌های جانبازان و معلولين به دليل اهميت اين مسابقات برای ناتوان‌ترين معلولين کشور شش دوره مسابقات قهرمانی کشور بوچيا را برگزار کرده است.
در ششمين دوره مسابقات قهرمانی کشور مردان که روز گذشته با شرکت ‪۵۲‬ ورزشکار از ‪ ۷‬استان به پايان رسيد، بوچياکاران استان زنجان قهرمان و تيم های استان تهران و اصفهان به ترتيب دوم و سوم شدند.

توپ‌های استاندارد مهمترين وسيله مسابقات بوچيا است
عباس خاکی سرپرست فنی مسابقات قهرمانی کشور با اشاره به اينکه توپ‌های استاندارد يکی از مهمترين امکانات مورد نياز اين رقابتها است، افزود:
متاسفانه در زمان خريد توپ از شرکت‌های خارجی، نماينده و کارشناس بوچيا حضور ندارد و توپ‌های خريداری شده از شرايط لازم برای اين مسابقات برخوردار نيست.
وی با يادآوری قيمت تقريبی هر ست ‪ ۱۳‬تايی توپ اين مسابقات که حدود ‪۷۰۰‬ هزار تومان است، گفت: بازيکنان خارجی اين رشته ورزش هر کدام يک دست کامل اين توپ‌ها را برای تمرينات دارند اما در کشور ما حتی هيات‌های استانی نيز يک دست توپ استاندارد ندارد.
سرمربی تيم ملی بوچيای کشورمان در ادامه با تاکيد بر اينکه اين رشته ورزشی برای توسعه و استعداديابی به حمايت بيشتر از يک فدراسيون نياز دارد ، افزود: وزارت آموزش و پرورش، سازمان بهزيستی، کميته ملی پارالمپيک و ادارات کل تربيت بدنی استانها نيز می‌توانند در توسعه و کمک به ورزش بوچيا فعال باشند.
خاکی در پايان با تاکيد بر اينکه بار اصلی حمايت و پشتيبانی بوچياکاران در کشور بر دوش خانواده‌ها است، گفت: اياب و ذهاب معلولين، هزينه‌های فيزوتراب، روان شناسی، کادر درمانی و خيلی مسائل ديگر بر عهده والدين است که با توجه به مشکلات اقتصادی خانواده ها، آنان تمايلی برای حضور فرزندان خود در اين ورزش ندارند.

توانايی بوچيای ايران در مسابقات گوانگ ژو مشخص می‌شود
عباس اردستانی رئيس انجمن بوچيا با اشاره به استعداد خاص معلولين ايران در اين رشته ورزشی، گفت: توانايی تيم ملی بوچيای ايران در مسابقات آسيايی ‪ ۲۰۱۰‬گوانگ ژو مشخص خواهد شد و همگان بر مدال آور بودن اين رشته مهر تاييد خواهند زد.
وی خاطر نشان کرد: برترين‌های مسابقات قهرمانی کشور سال جاری به تيم ملی دعوت می‌شوند تا خود را برای حضور در مسابقات آسيايی آماده کنند.
رئيس انجمن بوچيا در ادامه با اشاره به روند توسعه خوب اين ورزش در کشور، افزود: اگر امکانات مورد نياز در استانها بيشتر شود باعث حضور معلولين ناتوان بيشتری در اين ورزش می‌شود که يکی از اهداف اصلی فدراسيون ورزش های جانبازان برای ايجاد اين رشته است.
وی نيازهای بودجه‌ای و مشکلات خريد از شرکت‌های خارجی را مهمترين موانع توسعه اين ورزش دانست و افزود: خيلی از شرکت‌های خارجی بر روی نام ايران حساس شده و خريد از آنان حتی برای ورزش بوچيا با مشکل روبرو می‌شود.
اردستانی در پايان تصريح کرد: به همين دليل ورزشکاران برای مسابقات از ناودونی‌های پوليکا استفاده می‌کنند که برای اين رقابتها مناسب و استاندارد نيست. البته جديدا يک شرکت ايرانی توانسته ناودونی مناسب بسازد که اميدواريم امکانات ساخت آن در داخل فراهم شود.

مادران بهترين همراهان ورزشکاران بوچيا هستند
نجمه هفت خانگی مادر محمدرضا کاری که در مسابقات بوچيای پارالمپيک آسيايی توکيو در سال جاری مقام سوم را بدست آورد، با اشاره به مشکلات خاص برخی از ورزشکاران نوع ‪ BC3‬گفت: در بين ورزشکاران اين رشته ورزشی، معلولين اين کلاش بيشترين مشکلات را دارند به گونه‌ای که نمی‌توانند هيچ يک از کارهای خود را به تنهايی انجام دهند.

وی تاکيد کرد: همراهان و پرستارانی که به همراه بازيکنان در مسابقات قهرمانی کشور شرکت می‌کنند هرقدر که خوب باشند، نمی‌توانندبهتر از مادر انجام وظيفه کنند و به همين جهت به خوبی با خلق و خوی و نيازهای بچه‌های ما آشنايی ندارند.
اين مادر در ادامه خاطر نشان کرد: بر اساس بخشنامه سازمان تربيت بدنی هيچ زنی امکان همراهی بازيکنان را در مسابقات گروه مردان ندارد، در صورتی که اگر من همراه فرزند ‪ ۱۳‬ساله ام بودم، او نتايج به مراتب بهتری کسب می کرد.
وی با اشاره به نيازهای خانواده‌های معلولين برای حضور فرزندشان در اينگونه مسابقات، گفت: ما مادران معلولين برای اينکه تمام وقت خود را برای نگهداری و رسيدگی به کار اين فرزندان قرار می‌دهيم، در خانواده با سايرين مشکل داريم.
مادر محمدرضا کاری در ادامه مهمترين نياز ورزشکاران اين رشته ورزشی را ويلچر مخصوص دانست و گفت: زمين برای تمرينات، امکانات مانند توپ، ناودونی ، رمپ و خيلی وسايل ديگر از جمله نيازهای اين ورزشکاران است.
مادر حسين ورزيده ديگر معلول اين ورزش با تائيد سخنان اين مادر افزود: بهزيستی هم همکاری خوبی با ما ندارد و از وسيله اياب و ذهاب برخوردار نيستيم.
وی تاکيد کرد: حفظ تعادل اين ورزشکاران برای مسابقات اهميت زيادی دارد که بايد همراهان هميشه در نظر داشته باشند، اما متاسفانه پرستاران زياد به اين موضوع دقت نمی‌کنند.

منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی