چگونه با افراد دارای معلولیت برخورد کنیم؟ ! مترجم : آرزو قنبری 
● اجازه ندهید ترس و تردید مانع ارتباط شما با فرد دارای معلولیت گردد ! ترس از ناآگاهی و کمبود دانش لازم جهت برخورد در ملاقات با فرد معلول باعث ایجاد اضطراب می شود . یادمان باشد : فرد دارای معلولیت، دارای احساس است . بنابراین همان طور با او رفتار کنیم که دوست داریم با خودمان رفتار شود . سعی کنید همیشه معلولیت فرد را نبینید . چنانچه فردی غیر طبیعی و متفاوت رفتار می کند، شما در برخورد، خودتان باشید و اجازه دهید منطق و دوستی موانع احتمالی را از میان بردارند . ● اصول اولیه ی شیوه ی رفتار 1. از پرسش سؤالات شخصی در مورد معلولیت فرد اجتناب کرده و اگر ضرورتی وجود دارد، محتاطانه و محترمانه سؤال مورد نظر را طرح نمایید . در صورتی که فرد تمایلی به پاسخگویی ندارد، به بحث در این ارتباط ادامه ندهید . 2. توجه نمایید که فرد دارای معلولیت ممکن است برای انجام کار یا بیان مسأله ای نیاز به زمان بیشتری نسبت افراد غیر معلول داشته باشد . 3. پیشنهاد کمک خود را مؤدبانه و صبورانه طرح نموده و تا زمان پذیرش آن توسط شخص صبر کنید . در مورد نحوه ی کمک حتماً به توضیحات فرد گوش کرده یا در صورت نیاز از او سؤال نمایید . 4. هنگامی که درصدد برگزاری یک جلسه ، ملاقات و ... هستید، امکاناتی که فرد دارای معلولیت نیاز دارد را فراهم کنید و چنانچه در این زمینه مانعی وجود دارد که قابل رفع نیست پیش از آمدن فرد، به او اطلاع دهید . 5. به حق استفاده ی افراد دارای معلولیت از محل پارک ویژه ی ماشین، احترام بگذارید . ● نوشتن یا سخن گفتن در مورد معلولیت ... - فقط به هنگام ضرورت و در جای مناسب به معلولیت فرد، رجوع نمایید .
- در سخن گفتن از ادبیاتی استفاده نمایید که به شخص، جدا از نوع معلولیت او اشاره کند . ( مثلاً بهتر است بجای " معلول " از عبارت " فرد دارای معلولیت " استفاده کنیم .)
- واژگان زیر نباید در بافت مربوط به معلولیت به کار روند زیرا مفهوم منفی داشته و موجب القای حس ناتوانی به فرد می گردند : علیل، محدود به ویلچر، ناقص، ناتوان، سالم، قربانی، فلج، رنجور از، بیمار
- از واژگانی که نشان دهنده ی خاص بودن افراطی، شجاعت بی نهایت و یا اَبر انسان بودن افراد دارای معلولیت هستند، پرهیز کنید .
راهنمــایـی جهت کاربــــرد زبان منــاسب ● ملاقات و صحبت با فرد دارای معلولیت - دست دادن، همیشه شیوه ی استاندارد آغاز یک گقتگو نیست . اگر تردید دارید، از فرد بپرسید که آیا مایل به دست دادن است یا نه . لبخند و عبارات معمول احوال پرسی برای آغاز صحبت مناسب ترند .
- با همراهان فرد دارای معلولیت سخن نگویید، بلکه مستقیماً با خود او حرف بزنید .
- در مورد معلولیت فرد تا زمانی که خودش نمی خواهد یا به بحث مرتبط نیست، صحبت نکنید .
- با افراد دارای معلولیت بزرگسال، مانند دیگر بزرگسالان برخورد کنید و با لحن کودکانه ( کمتر از سن شان ) با آنها سخن نگویید .
- صبر و توجه کامل داشته باشید به خصوص در مواردی که فرد به آهستگی یا با مشقت بسیار صحبت می کند .
- هرگز تظاهر نکنید آنچه فرد می گوید را درک کرده اید بلکه از او بخواهید حرف خود را تکرار کند و چنانچه متوجه نَشدید از ابزار نوشتن استفاده کنید .
- در ارتباط با افراد دارای معلولیت می توان از اصطلاحات معمول روزمره و دیگر عباراتی که همه به کار می برند مانند : " به زودی می بینمت " استفاده کرد .
- اگر در ارتباط با فرد، مرتکب اشتباهی شدید آرامش خود را حفظ کرده و عذرخواهی نمایید، سعی کنید شوخ طبع باشید و تمایل خود را به ایجاد ارتباط نشان دهید .
● شیوه ی برخورد با افرادی که دارای اختلالات یادگیری یا کم توانی ذهنی می باشند . - ساده ارتباط برقرار کرده و عبارات یا سؤال خود را به روشنی بیان نمایید .
- هنگامی که فرد به شما پاسخ می دهد، تمرکز و توجه داشته باشید .
- به شخص فرصت دهید تا آنچه را در ذهن دارد، بیان کرده یا نشان دهد .
● شیوه ی برخورد با افردای که از صندلی چرخ دار استفاده می کنند . - صندلی چرخ دار را تا زمانی که فرد، خودش نخواسته نگه ندارید یا هل ندهید . صندلی چرخ دار بخشی از فضای شخصی صاحب آن محسوب می شود .
- برای صحبت کردن با شخصی که روی صندلی چرخ دار است مقابل چشمان فرد، نشسته یا بر روی زانوانتان قرار بگیرید .
- پیش از اینکه شخص به محل دیدار با شما برسد، برای سهولت حرکت صندلی چرخ دار، مبلمان یا صندلی ها را جابه جا کنید .
- شخص را در مورد محل قرار گرفتن توالت، تلفن و آبخوری ویژه ی معلولین راهنمایی کنید .
- هنگامی که فرد دارای صندلی چرخ دار را در مسیری راهنمایی می کنید، مسائلی چون فاصله، شرایط آب و هوا و موانع فیزیکی حصارها، پله ها، برآمدگی های شیب دار و ... را در نظر بگیرید .
● شیوه ی صحبت با افرادی که دارای ناشنوایی یا کم شنوایی هستند . - به فرد اجازه دهید تا خودش چگونگی و نوع برقراری ارتباط اعم از استفاده از لب خوانی، زبان اشاره و یا کاربرد نوشتار را تعیین کند .
- حتی در مواقعی که رابط ناشنوایان حاضر است، خطاب به فرد ناشنوا صحبت کنید .
- چنانچه شخص قادر به لب خوانی ست به روشنی و با سرعتی متوسط ، مستقیماً با او سخن بگویید .
- در ارتباط با برخی از افراد دارای اختلال شنوایی بهتر است از جملات ساده تر، حرکات چهره و زبان ایما و اشاره ی بدن استفاده نماییم .
● شیوه ی برخورد با فردی که اختلال در تکلم دارد . - در صحبت با چنین فردی توجه داشته، صبور باشید و برای تکمیل کلام و تفکر فرد به او فرصت دهید، سعی در پایان دادن به صحبت های او نداشته باشید .
- چنانچه متوجه نشدید، از او بخواهید کلام خود را تکرار کند و آنچه شنیده اید را بیان کرده تا دریابید که آیا به درک گفته ی فرد نزدیک شده اید یا خیر .
- برای استفاده از ابزاری که به سهولت برقراری ارتباط و پیشرفت گفتگو کمک می کنند آمادگی داشته، همچنین در ایجاد ارتباط با شخصی که برای صحبت، تخته ی الفبا یا کامپیوتر مجهز به برنامه ی گفتار ترکیبی به کار می برد، اضطراب نداشته باشید .
● شیوه ی برخورد با افردای که دارای نابینایی، کم بینایی یا معلولیتی هستند که بینایی شان را دچار اختلالاتی کرده است؛ - هنگام آغاز مکالمه، اطمینان حاصل نمایید که فرد شما را شناخته، در غیر این صورت خودتان و افراد دیگری را که احتمالاً به همراه دارید، معرفی کنید .
- بدون دلیل و خداحافظی فرد را ترک نکنید .
- هنگام راهنمایی فرد دچار اختلالات بینایی هرگز او را هل ندهید یا نکشید . اجازه دهید فرد خودش بازوی شما را گرفته سپس با فاصله ی بسیار کمی از او حرکت کنید تا بتوانید هنگام نزدیک شدن به درها، پله ها و موانع شخص را آگاه ساخته و به محل آنها اشاره نمایید .
- چنانچه با فرد وارد فضایی می شوید، در مورد محیط و محل قرار گرفتن صندلی ها توضیح دهید .
- در مورد جایگاه قرار گرفتن اشیا توضیح دقیق دهید . ( مثلاً : در یک و نیم متری شما ، در جهت عقربه های ساعت یک صندلی قرار دارد .
منبع : سایت باور | 
